Finally!

24 uur reizen is niet niks..en ook al ben ik meteen in het dagelijks ritme meegegaan het voelt alsof er gewichtjes aan mijn oogleden hangen..

Schiphol is waar mijn reis begon, terwijl mijn ouders, Matthijs, Abel en Manon op zoek gingen naar koffie sloten Elmar en ik aan bij de rij voor het inchecken. Wat een opluchting toen mijn koffer op hun weegschaal maa 22,3 kg woog ipv 3 kilo overgwicht (en ik had nog wel zo zuinig ingepakt..). Even voelde het alsof we samen weggingen maar na de koffie en de donuts was het tijd om afscheid te nemen. Tranen, knuffels, zoenen en daarna zwaaien tot ik door de douane was, nog een keer zwaaien en toen doorsjeesen richting de Gate.

Na een kort interview over zelf inpakken van tassen, dingen van anderen aannemen en vervoeren ed kon ik doorlopen en kreeg ik een stoel in Economy Plus aangezien ze mijn klasse volgeboekt hebben. Heerlijk extra veel beenruimte!

We zouden om 11.15u vertrekken maar dat feest ging helaas niet door, we stonden een uur stil bij de gate en vlogen uiteindelijk pas weg uit ons kleine koude landje om 12.05u... fijn... overstap gemist in Chicago. Uiteindelijk na heel lang in de rij te hebben gestaan bij Customs werd ik doorgeboekt op een vlucht naar Pensacola Regional maar wel met een tussenstop in Miami. Mijn bagage zou pas de volgende dag aankomen en ik 5 uur later dan gepland.

In het miniatuur vliegertje naar Pensacola hadden we een 'flightattendant' die zeer van de verkeerde kant was en maar niet kon stoppen met praten. Voor deze baan had hij 20 jaar op cruise-schepen gewerkt...dat was te merken..

Een moeie Erika en Brian haalde me op en brachten me naar Bay Minette waar ik na een half uurtje kletsen met Birdie mijn bed indook. De volgende morgen, vandaag dus, kwam Samantha me ophalen voor de dienst en we hebben samen met haar studie een gebied afgemaakt en verschillende nabezoeken gedaan. Heerlijk om Sam weer te zien:)

!!!Warning: Vlieg nooit met United Airlines als je niet alle tijd van de wereld hebt. Zoals gezegd zou mijn bagage er om 7u 's morgens al zijn. Niet dus, de vlucht uit Chicago zou pas om 16.29u landen en dus waren Birdie en ik 2,5u te vroeg in Pensacola inclusief het ronddwalen na een gemiste exit..

Om te tijd te doden hebben we een nieuwe simkaart gehaald zodat ik hier iets gunstiger kan bellen naar vrienden die hier wonen. Mocht je mij willen bellen doe dat dan via 1649 (zie website). Nummer: 001-850-6969-624.
Maar wat is het heerlijk om dan eindelijk de bagage te hebben en schone kleren!
Slaap lekker allemaal, of zoals Birdie zegt: Slapp lekkir! (dat krijg je met Nederlandse kleinkinderen)