Na veel gedoe kwam ik eindelijk aan in Baltimore. 3 uur opstaan, Birdie wakker maken, aankleden, ogen proberen open te houden in de auto en tegen Birdie aan blijven praten om haar wakker te houden. Natuurlijk gooide ik mijn koffie half om toen we nog even samen wat gingen drinken en toen ik eindelijk door security was en bij de gate aankwam: Geen vliegtuig... Ze moesten het vliegtuig nog van de andere kant van het vliegveld naar de gate toetakelen! Na 15 minuten vertraging gingen we dan eindelijk de lucht in. Jenny wachtte me op toen ik uit het vliegveld kwam en samen met Kim zijn we gaan winkelen.
Daarna pizza en een filmpje.. dat veel te lang nam om te downloaden. Carlos en Eric vertelde de meest flauwe grappen en uiteindelijk hebben we de contestants in America's Got Talent uitgelachen en de jurleden afgezeken. Het was heeeeel laat en vanmorgen hebben we maar uitgeslapen.
Ook vandaag - Shoppen! Toen we halverwege waren belde Eric (jenny's Hubbie) of we zin hadden om bij zijn ouders te eten, dat was prima want ze hebben een zwembad (!!!) en dat is heerlijk met de warme zomerdag van vandaag. Uiteindelijk heb ik niet gezwommen maargoed..
Ze hebben een gigantisch huis, een heel groot stuk land en het zijn heerlijke mensen, Jen boft met zulke schoonouders! Ik heb helemaal geen foto's gemaakt nog, ik weet ook niet waarom. Ik doe de dingen die ik doe en denk er niet aan om foto's te maken omdat het de allerdaagse dingen zijn.
Morgen gaan we een hotel regelen voor tijdens het congres, misschien kunnen we een goeie deal krijgen omdat iemand een kamer gecanceled heeft, dan inpakken en naar Pensylvania rijden. Een reis van 2 uur volgens Jennifer. En dan eindelijk het congres, ik heb er al heel veel enthousiaste verhalen over gehoord en ben heeeeeel benieuwd! Dan maak ik natuurlijk wel fotos:)
woensdag 27 juli 2011
maandag 25 juli 2011
Delayed...Canceled..mann!!!
En toen was het Bye Bye Alabama, door de security en wachten tot ik aan boord mag. Mijn grote koffer was natuurlijk veel te zwaar met al die schoenen en uiteindelijk heb ik het gewicht kunnen overhevelen naar mijn handbagage en was ik : 'good to go'.
De stroofwafels die ik meeheb voor Jennifer en Eric waren ook zeer 'suspicious' maar na ze gescand waren mochten ze weer mee in de tas.
Bij de Gate bleek het al gauw foute boel, de vlucht had vertraging vanwege 'maintenance' en nadat we na 30 minuten eindelijk konden boarden en amper 2 minuten in het vliegtuig zaten mochten we het voertuig weer verlaten. Het systeem wat er voor zorgt dat het vliegtuig niet onderkoelt en bevriest was kapot of werkte in ieder geval niet goed. Omdat het zo heet is hier in de zomer en er tegen het einde van de dag zich zoveel onweersbuien hebben ontwikkelt konden we zonder een goedwerkend systeem niet vliegen. Nu ben ik dus opnieuw ingecheckt voor een vlucht om 6u morgenochtend.
Jenny had al een hele dag gepland en ze wilde - net als ik - woensdag graag in de dienst voor we het congres hebben. Dus gaan we morgen als ik aankom gelijk door met wat zusjes winkelen en 's avonds een filmpje kijken. Ik hoop dat ik het allemaal trek. Larry en Birdie komen me ophalen en brengen me daarna weer weg, 54min heen, 54min terug... Ze zijn veel te lief!
Ik vertelde Birdie dat ik het zo vervelend voor ze vond dat ze nu zo heen en weer reden voor mij. Birdie's antwoord: "Well, we'll have to answer to Elmar eventually so we better take good care of you!" Ofterwel: "We moeten wel anders krijgen we met Elmar aan de stok!''
Ik zit nu te wachten op ze, daarna meteen naar bed want morgen gaat de wekker om 3uur...
Slaap lekker!
De stroofwafels die ik meeheb voor Jennifer en Eric waren ook zeer 'suspicious' maar na ze gescand waren mochten ze weer mee in de tas.
Bij de Gate bleek het al gauw foute boel, de vlucht had vertraging vanwege 'maintenance' en nadat we na 30 minuten eindelijk konden boarden en amper 2 minuten in het vliegtuig zaten mochten we het voertuig weer verlaten. Het systeem wat er voor zorgt dat het vliegtuig niet onderkoelt en bevriest was kapot of werkte in ieder geval niet goed. Omdat het zo heet is hier in de zomer en er tegen het einde van de dag zich zoveel onweersbuien hebben ontwikkelt konden we zonder een goedwerkend systeem niet vliegen. Nu ben ik dus opnieuw ingecheckt voor een vlucht om 6u morgenochtend.
Jenny had al een hele dag gepland en ze wilde - net als ik - woensdag graag in de dienst voor we het congres hebben. Dus gaan we morgen als ik aankom gelijk door met wat zusjes winkelen en 's avonds een filmpje kijken. Ik hoop dat ik het allemaal trek. Larry en Birdie komen me ophalen en brengen me daarna weer weg, 54min heen, 54min terug... Ze zijn veel te lief!
Ik vertelde Birdie dat ik het zo vervelend voor ze vond dat ze nu zo heen en weer reden voor mij. Birdie's antwoord: "Well, we'll have to answer to Elmar eventually so we better take good care of you!" Ofterwel: "We moeten wel anders krijgen we met Elmar aan de stok!''
Ik zit nu te wachten op ze, daarna meteen naar bed want morgen gaat de wekker om 3uur...
Slaap lekker!
zaterdag 23 juli 2011
Service, Nail Salon and eating out
Dus ik liet me niemand vertellen hoe moeilijk het zou zijn om zo ver weg te zijn van mn vent. Want als ik het maar niet toeliet zou het er ook niet zijn. MISPOES! Wel dus, dat en een Jetlag is niet de beste combo.
Donderdag was een rustige dag, lang slapen ging nog niet vanwege de jetlag. Als ik wakker wordt is het 7 uur en in Nederland alweer 2uur 's middags. Normaal gesproken ben ik geen ochtendmens en ik zal ook nooit ontbijten voor 11 uur maar nu overtref ik al mijn gewoontes en ontbijt. Ik ben trots op mezelf, waar een jetlag wel niet goed voor is!
Vrijdag zijn Birdie en ik bij Earline Robinson geweest. Onze lieve zuster woont aan de overkant van Pine Grove Road en is aan bed gebonden. Ze heeft vroeger lange tijd gepionierd en heeft ondanks haar gezondheid nog steeds de pioniersgeest. Afgelopen April hebben Birdie en zij de hulp gehaald samen door elke woensdag, donderdag en zaterdag het telefoongetuigenis af te werken hier in Bay Minette en omstreken.
Birdie's eerste gesprek was gelijk raak. De vrouw die ze sprak had behoorlijk wat bijbelkennis en was er van overtuigd dat de enige bijbel die we zouden moeten gebruiken de King James Version is. Helaas gebruikte ze zelf een andere. Volgens haar waren alle andere bijbels geschreven door 'the gays' en was 'Babylon the great' staat achter ze. Birdie deed het goed en na 5x te hebben gezegd: 'well I have to let you go now' hing de vrouw eindelijk op en konden ze naar het volgende adres bellen.
Birdie voelde zich al een tijd niet goed en dan is er geen beter medicijn dan heerlijk tutten. Dus trakteerde ik haar op een pedicure en manicure. Onze Vietnamese vrienden gaven ons een geweldige voetmassage en mijn tenen kunnen weer voor de dag komen met hun nieuwe shiny bordeaux red.
In een kookblad bij de nailsalon zagen we een recept voor een heerlijke salade, maar aangezien alles hier in gigantische proporties is besloten we het te maken als een maaltijdsalade. Yummmmmm! Birdie kon niet aan tafel zitten omdat Sammy onder de tafel en ondersteboven in slaap was gevallen. Toen we hem probeerde te verplaatsen begon ie te mutteren als een echte puber.
Broeder Robinson had ons eerder al twee kratten blueberries gebracht van zijn velden en daar maakten we - samen met de griekse yoghurt - een heerlijk fris en zomers toetje van. Na het eten kwamen Dave en Lauren langs, Dave minsten 20kg lichter en Lauren - een echte bakvis.
Vanmorgen ben ik weer in de dienst geweest en ondanks de regen hebben we gelukkig wat nabezoeken thuis kunnen treffen. Abby maakte me vannacht steeds wakker door op mn bed te springen en rondje te lopen en haar neus in mn gezicht te duwen. Ik zette haar de kamer uit en deed de deur dicht maar met mijn brein half asleep duurde het even voor ik er achter kwam dat ze onder de deur doorkroop. Eureka! Gelukkig is de deur naar de woonkamer wel afsluitend genoeg en had ik geen last meer van Abby.
Vanavond kwamen Vincent en Samantha me ophalen en hebben we chinees gegeten en monkeys geschoten in Brass Pro Center. Dit is een gigantische winkel waar je alle benodigheden vind voor het jagen, vissen en kamperen. Ook kun je voor twee kwartjes je aggressie kwijt of je lol op aan snoep en grappige souvernirs in de candyshop.
Heerlijk om zo samen te zijn met vrienden en lol te trappen of over geetselijke zaken te praten met een kop koffie bij Barns en Nobles. Morgen is mijn laatste dag in Bay Minette, ik vlief maandag om 6.05pm naar Baltimore, Maryland. Ik hoop voor ze dat ik dit keer geen vertraging heb. Maar eerst naar de vergadering en lunchen met Dear Sister Lucky. Nu lekker slapen...zonder Abby..
Donderdag was een rustige dag, lang slapen ging nog niet vanwege de jetlag. Als ik wakker wordt is het 7 uur en in Nederland alweer 2uur 's middags. Normaal gesproken ben ik geen ochtendmens en ik zal ook nooit ontbijten voor 11 uur maar nu overtref ik al mijn gewoontes en ontbijt. Ik ben trots op mezelf, waar een jetlag wel niet goed voor is!
Vrijdag zijn Birdie en ik bij Earline Robinson geweest. Onze lieve zuster woont aan de overkant van Pine Grove Road en is aan bed gebonden. Ze heeft vroeger lange tijd gepionierd en heeft ondanks haar gezondheid nog steeds de pioniersgeest. Afgelopen April hebben Birdie en zij de hulp gehaald samen door elke woensdag, donderdag en zaterdag het telefoongetuigenis af te werken hier in Bay Minette en omstreken.
Birdie's eerste gesprek was gelijk raak. De vrouw die ze sprak had behoorlijk wat bijbelkennis en was er van overtuigd dat de enige bijbel die we zouden moeten gebruiken de King James Version is. Helaas gebruikte ze zelf een andere. Volgens haar waren alle andere bijbels geschreven door 'the gays' en was 'Babylon the great' staat achter ze. Birdie deed het goed en na 5x te hebben gezegd: 'well I have to let you go now' hing de vrouw eindelijk op en konden ze naar het volgende adres bellen.
Birdie voelde zich al een tijd niet goed en dan is er geen beter medicijn dan heerlijk tutten. Dus trakteerde ik haar op een pedicure en manicure. Onze Vietnamese vrienden gaven ons een geweldige voetmassage en mijn tenen kunnen weer voor de dag komen met hun nieuwe shiny bordeaux red.
In een kookblad bij de nailsalon zagen we een recept voor een heerlijke salade, maar aangezien alles hier in gigantische proporties is besloten we het te maken als een maaltijdsalade. Yummmmmm! Birdie kon niet aan tafel zitten omdat Sammy onder de tafel en ondersteboven in slaap was gevallen. Toen we hem probeerde te verplaatsen begon ie te mutteren als een echte puber.
Broeder Robinson had ons eerder al twee kratten blueberries gebracht van zijn velden en daar maakten we - samen met de griekse yoghurt - een heerlijk fris en zomers toetje van. Na het eten kwamen Dave en Lauren langs, Dave minsten 20kg lichter en Lauren - een echte bakvis.
Vanmorgen ben ik weer in de dienst geweest en ondanks de regen hebben we gelukkig wat nabezoeken thuis kunnen treffen. Abby maakte me vannacht steeds wakker door op mn bed te springen en rondje te lopen en haar neus in mn gezicht te duwen. Ik zette haar de kamer uit en deed de deur dicht maar met mijn brein half asleep duurde het even voor ik er achter kwam dat ze onder de deur doorkroop. Eureka! Gelukkig is de deur naar de woonkamer wel afsluitend genoeg en had ik geen last meer van Abby.
Vanavond kwamen Vincent en Samantha me ophalen en hebben we chinees gegeten en monkeys geschoten in Brass Pro Center. Dit is een gigantische winkel waar je alle benodigheden vind voor het jagen, vissen en kamperen. Ook kun je voor twee kwartjes je aggressie kwijt of je lol op aan snoep en grappige souvernirs in de candyshop.
Heerlijk om zo samen te zijn met vrienden en lol te trappen of over geetselijke zaken te praten met een kop koffie bij Barns en Nobles. Morgen is mijn laatste dag in Bay Minette, ik vlief maandag om 6.05pm naar Baltimore, Maryland. Ik hoop voor ze dat ik dit keer geen vertraging heb. Maar eerst naar de vergadering en lunchen met Dear Sister Lucky. Nu lekker slapen...zonder Abby..
woensdag 20 juli 2011
Finally!
24 uur reizen is niet niks..en ook al ben ik meteen in het dagelijks ritme meegegaan het voelt alsof er gewichtjes aan mijn oogleden hangen..
Schiphol is waar mijn reis begon, terwijl mijn ouders, Matthijs, Abel en Manon op zoek gingen naar koffie sloten Elmar en ik aan bij de rij voor het inchecken. Wat een opluchting toen mijn koffer op hun weegschaal maa 22,3 kg woog ipv 3 kilo overgwicht (en ik had nog wel zo zuinig ingepakt..). Even voelde het alsof we samen weggingen maar na de koffie en de donuts was het tijd om afscheid te nemen. Tranen, knuffels, zoenen en daarna zwaaien tot ik door de douane was, nog een keer zwaaien en toen doorsjeesen richting de Gate.
Na een kort interview over zelf inpakken van tassen, dingen van anderen aannemen en vervoeren ed kon ik doorlopen en kreeg ik een stoel in Economy Plus aangezien ze mijn klasse volgeboekt hebben. Heerlijk extra veel beenruimte!
We zouden om 11.15u vertrekken maar dat feest ging helaas niet door, we stonden een uur stil bij de gate en vlogen uiteindelijk pas weg uit ons kleine koude landje om 12.05u... fijn... overstap gemist in Chicago. Uiteindelijk na heel lang in de rij te hebben gestaan bij Customs werd ik doorgeboekt op een vlucht naar Pensacola Regional maar wel met een tussenstop in Miami. Mijn bagage zou pas de volgende dag aankomen en ik 5 uur later dan gepland.
In het miniatuur vliegertje naar Pensacola hadden we een 'flightattendant' die zeer van de verkeerde kant was en maar niet kon stoppen met praten. Voor deze baan had hij 20 jaar op cruise-schepen gewerkt...dat was te merken..
Een moeie Erika en Brian haalde me op en brachten me naar Bay Minette waar ik na een half uurtje kletsen met Birdie mijn bed indook. De volgende morgen, vandaag dus, kwam Samantha me ophalen voor de dienst en we hebben samen met haar studie een gebied afgemaakt en verschillende nabezoeken gedaan. Heerlijk om Sam weer te zien:)
!!!Warning: Vlieg nooit met United Airlines als je niet alle tijd van de wereld hebt. Zoals gezegd zou mijn bagage er om 7u 's morgens al zijn. Niet dus, de vlucht uit Chicago zou pas om 16.29u landen en dus waren Birdie en ik 2,5u te vroeg in Pensacola inclusief het ronddwalen na een gemiste exit..
Om te tijd te doden hebben we een nieuwe simkaart gehaald zodat ik hier iets gunstiger kan bellen naar vrienden die hier wonen. Mocht je mij willen bellen doe dat dan via 1649 (zie website). Nummer: 001-850-6969-624.
Maar wat is het heerlijk om dan eindelijk de bagage te hebben en schone kleren!
Slaap lekker allemaal, of zoals Birdie zegt: Slapp lekkir! (dat krijg je met Nederlandse kleinkinderen)
Schiphol is waar mijn reis begon, terwijl mijn ouders, Matthijs, Abel en Manon op zoek gingen naar koffie sloten Elmar en ik aan bij de rij voor het inchecken. Wat een opluchting toen mijn koffer op hun weegschaal maa 22,3 kg woog ipv 3 kilo overgwicht (en ik had nog wel zo zuinig ingepakt..). Even voelde het alsof we samen weggingen maar na de koffie en de donuts was het tijd om afscheid te nemen. Tranen, knuffels, zoenen en daarna zwaaien tot ik door de douane was, nog een keer zwaaien en toen doorsjeesen richting de Gate.
Na een kort interview over zelf inpakken van tassen, dingen van anderen aannemen en vervoeren ed kon ik doorlopen en kreeg ik een stoel in Economy Plus aangezien ze mijn klasse volgeboekt hebben. Heerlijk extra veel beenruimte!
We zouden om 11.15u vertrekken maar dat feest ging helaas niet door, we stonden een uur stil bij de gate en vlogen uiteindelijk pas weg uit ons kleine koude landje om 12.05u... fijn... overstap gemist in Chicago. Uiteindelijk na heel lang in de rij te hebben gestaan bij Customs werd ik doorgeboekt op een vlucht naar Pensacola Regional maar wel met een tussenstop in Miami. Mijn bagage zou pas de volgende dag aankomen en ik 5 uur later dan gepland.
In het miniatuur vliegertje naar Pensacola hadden we een 'flightattendant' die zeer van de verkeerde kant was en maar niet kon stoppen met praten. Voor deze baan had hij 20 jaar op cruise-schepen gewerkt...dat was te merken..
Een moeie Erika en Brian haalde me op en brachten me naar Bay Minette waar ik na een half uurtje kletsen met Birdie mijn bed indook. De volgende morgen, vandaag dus, kwam Samantha me ophalen voor de dienst en we hebben samen met haar studie een gebied afgemaakt en verschillende nabezoeken gedaan. Heerlijk om Sam weer te zien:)
!!!Warning: Vlieg nooit met United Airlines als je niet alle tijd van de wereld hebt. Zoals gezegd zou mijn bagage er om 7u 's morgens al zijn. Niet dus, de vlucht uit Chicago zou pas om 16.29u landen en dus waren Birdie en ik 2,5u te vroeg in Pensacola inclusief het ronddwalen na een gemiste exit..
Om te tijd te doden hebben we een nieuwe simkaart gehaald zodat ik hier iets gunstiger kan bellen naar vrienden die hier wonen. Mocht je mij willen bellen doe dat dan via 1649 (zie website). Nummer: 001-850-6969-624.
Maar wat is het heerlijk om dan eindelijk de bagage te hebben en schone kleren!
Slaap lekker allemaal, of zoals Birdie zegt: Slapp lekkir! (dat krijg je met Nederlandse kleinkinderen)
maandag 18 juli 2011
nog een paar uurtjes
Over een paar uur en een nacht vertrek ik naar the states. Eerste stop: Bay Minette Alabama, hier kom ik aan na afscheid te hebben genomen van vader, moeder, broertje-lief en mn vent...(snik) Na 14 uur gereisd te hebben pikt Erika me op en is het weer even puzzelen hoe we ook alweer op the Pine Grove Road 15835 bij Larry en Birdie terecht komen. De volgende dag heb ik meteen al een velddienst afspraak met Samantha. Geen tijd om aan te passen, gewoon doen!
In a couple of hours and a one-night-sleep I'm leaving for the States. First stop: Bay Minette, AL. Here I'll arrive, 14 hours of traveling later but not before having said goodbye to dad, mom, brother-dear and my man (boohoo). Erika will pick me up and then we'll try and figure out how to get to Larry and Birdie's. The next morning I have a service-date with Samantha, so no time to adjust, just go with the flow!
In a couple of hours and a one-night-sleep I'm leaving for the States. First stop: Bay Minette, AL. Here I'll arrive, 14 hours of traveling later but not before having said goodbye to dad, mom, brother-dear and my man (boohoo). Erika will pick me up and then we'll try and figure out how to get to Larry and Birdie's. The next morning I have a service-date with Samantha, so no time to adjust, just go with the flow!
Abonneren op:
Posts (Atom)